Pfeiffer test

Het Epstein-Barr virus veroorzaakt de ziekte van Pfeiffer en behoort tot de familie van herpesvirussen. Deze virussen verdwijnen na een infectie nooit meer geheel uit het lichaam en blijven latent aanwezig. Zodra de weerstand afneemt, bijvoorbeeld door stress, gebrek aan slaap of vermoeidheid, kan het virus weer actief worden. De terugkerende koortslip is hier een voorbeeld van. Re-activatie van het Epstein-Barr virus komt eveneens voor, maar wordt snel onderdrukt zodat het niet opnieuw Pfeiffer veroorzaakt. De ziekte van Pfeiffer begint vaak met keelpijn, koorts en opgezette klieren in de hals. Bij een gewone keelontsteking is de keelpijn meestal na vijf dagen over maar bij de ziekte van Pfeiffer is de keelpijn van langere duur en komen er nog langdurige klachten bij. Vaak is vermoeidheid het opvallendste verschijnsel en deze kan maanden duren. Daarnaast kunnen hoofdpijn, misselijkheid, transpireren en hoesten voorkomen.

De zelftest voor de ziekte van Pfeiffer is geschikt voor mensen met bovenstaande klachten. Met behulp van de test kan eenvoudig worden aangetoond of er sprake is van de ziekte van Pfeiffer. Als het lichaam geinfecteerd raakt met het Epstein-Barr virus, verantwoordelijk voor de ziekte van Pfeiffer, dan produceert het lichaam heterofiele antilichamen als bijproduct van de infectie. Deze verschijnen in het bloed. De test werkt meestal als volgt: Je geeft jezelf een vingerprikje en brengt een beetje bloed op de testcassette aan. Na de kleurreactie kan het resultaat worden afgelezen aan de hand van verschenen lijnen. Een negatieve uitslag, dus geen Pfeiffer, kan voorkomen terwijl er wel een besmetting is. Dit komt omdat bij 10-15% van volwassenen en de meeste kinderen jonger dan vijf jaar deze antilichamen niet worden geproduceerd. Bij een positieve uitslag is er nog geen sprake van een bewijs, omdat er herbevestiging moet plaatsvinden door een arts. Postieve uitslagen worden ook gevonden bij de ziekte van Hodgkin.