Zwangerschapstest

Een zwangerschapstest kan al worden uitgevoerd vanaf de eerste dag dat je over tijd bent. De test reageert op het hormoon HCG dat door zwangere vrouwen wordt aangemaakt en in de urine aantoonbaar is. De eerste zwangerschapstest stamt uit 1971. Het was in die tijd nog erg genant om er eentje te kopen en de test was lang niet zo handig als nu. Het was destijds de bedoeling dat je een paar druppels ochtendurine met gedestilleerd water bij een reageervloeistof in een reageerbuisje mengen, daarna schudden en een paar uur trilvrij neerzetten. Daarna kon je de uitslag zien op het spiegeltje onderin de houder van het reageerbuisje. Ook kon je de test niet meteen doen maar pas na negen dagen 'over tijd'.

In de huidige tijd is er veel verbeterd. Elke 2 a 3 dagen verdubbelt de hoeveelheid HCG in het bloed van de zwangere vrouw en bereikt een piek tussen de 7 en 12 weken zwangerschap. Je kunt de test toepassen op elk gewenst moment van de dag. Je houdt het absorberende teststaafje enkele seconden in de urinestraal en wacht daarna af of er een streep of plusje verschijnt, afhankelijk van de test. Mocht de test negatief uitvallen en je toch meent zwanger te zijn, herhaal de test dan na minstens drie dagen omdat het mogelijk dat het HCG nog onvoldoende werd geproduceerd waardoor er een 'valse' uitslag ontstond. De testen zijn vrijwel honderd procent betrouwbaar maar als je net een bevalling hebt gehad, een miskraam of een zwangerschapsonderbreking hebt ondergaan en je zou de test binnen enkele weken na die datum nogmaals doen, dan kan er een valse uitslag zijn omdat het lange tijd kan duren eer al het HCG uit je lichaam van de zwangerschap uit je lichaam is en het dus kan gaan om 'rest HCG' in plaats van HCG uit een eventuele nieuwe zwangerschap.